tag:blogger.com,1999:blog-80398362032365178442011-11-28T06:08:39.102+05:30మనిషి స్పందిచడం మాట ఐతే మనసు స్పందిచడం కవిత అవుతుందిpramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-22448227185215993012011-07-20T23:56:00.002+05:302011-07-21T00:00:07.731+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-q3eZSWiGnUs/TiceoAyGV4I/AAAAAAAAAN0/1JNHB40yno4/s1600/scan1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://1.bp.blogspot.com/-q3eZSWiGnUs/TiceoAyGV4I/AAAAAAAAAN0/1JNHB40yno4/s640/scan1.jpg" width="482" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-2244822718521599301?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-90455453147774542542011-06-05T01:02:00.001+05:302011-06-06T11:48:53.902+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;">స్వేచ్చా వాయువులు&nbsp; దేశ మాత ముంగురలతో ఆటలాడే చారిత్రిక సమయాన.</div><div style="text-align: left;">దక్కను డొక్కను చింపి ..స్వతంత్రమా నువ్వెక్కడ అని ..అరిచే గొంతుకలలో గుండ్లను నింపి.</div><div style="text-align: left;">తెలంగాణా అని తపించిన ప్రతీ తనువు ని రజాకార్ అని రక్తపు మడుగులో ముంచి..</div><div style="text-align: left;">చితి మంటల మీద చిరు నవ్వులతో ..నీరో నేనే అని నిరూపించిన ఓ నవాబు..</div><div style="text-align: left;">&nbsp;భాద పడకు..భాదపడకు.. నీ వారసులు ఒకరు కాదు వంద కాదు..</div><div style="text-align: left;">తోడబుట్టిన తోడేళ్ళు .. చాల ఉన్నాయి..నీ పైశాచిక పాచికలను తెగ తిప్పుతూ..</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అన్నా..నువ్వు వేరు ..మేము వేరు..</div><div style="text-align: left;">నీ మాట తీరు..బ్రతుకు తెరువు..మాకు తెలియవు.</div><div style="text-align: left;">మా దారిన మే పోతాం..మా ప్రాంతం మాకిమ్మంటే&nbsp;</div><div style="text-align: left;">ఈ లోల్లేంది..బిల్లేంది...మా రక్తపు కూడు పైనా మోజేంది..</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp;ఉస్మానియా లో ఉడుకుతున్న రక్తం ఇపుడొక రాజకీయ పాచిక</div><div style="text-align: left;">పార్టీలకు పని పడితే .. మీడియా ఐడియాలు ఐపోతే..</div><div style="text-align: left;">ఉందికదా దశాబ్దాల దడ పుట్టించే డమరుకం..</div><div style="text-align: left;">మైకులు ఊగిపొతాయి..స్క్రీనులు గొంతు చిన్చుకుంటాయి..&nbsp;</div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">ఆవేదన నిండిన గొంతుకల ఆక్రోశం నిస్సత్తువ లా&nbsp; కనిపిస్తే..</div><div style="text-align: left;">ఆరాటపు పోరాటం ..ఆటలాగా నువ్వు భావిస్తే..</div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">ఆవేశం&nbsp; ఎత్తిన పిడికిళ్ల&nbsp; పోటు నీ రక్తం చిందిస్తుంది..</div><div style="text-align: left;">అవకాశాముగా వాడుకునే అధికారానికి ..అది కాళరాత్రి..చివరి రాత్రి అవుతుంది,,</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">తెలుగు తమ్ముడా అని విడిపోతే..అన్నా అని ఆత్మీయం గా పలకరిస్తాం.</div><div style="text-align: left;">నాదే ఈ తెలుగు నాడని గర్విస్తే...పోరాటం కొత్త కాని ఘర్జనకి గతమైతావ్..</div><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">బతుకమ్మ ని పేర్చే చెయ్యి బతుకిమ్మని అర్తిస్తుంటే..</div><div style="text-align: left;">నా నీళ్ళని నువ్వు తాగి..నా&nbsp; భూమి ని నువ్వు అమ్మి..</div><div style="text-align: left;">నన్నే నాకే అమ్మే నీ తెలివి మాకు లేదు...పక్కనోడి చెమట తాగే నీచపు ఆలోచన అసలే లేదు..</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నిన్నటి సీమాంధ్ర నినాదం కాదు నాది ..నీ&nbsp; జేబు లా నాలుకలు మార్చే ఉద్యమం అసల కాదిది..</div><div style="text-align: left;">ఒక విప్లవం..ఒక చారిత్రిక&nbsp; వాస్తవం..ఒక నిరంకుశపు పాలనను తెరదించిన లక్షల గొంతుల ఒకే శబ్దం.</div><div style="text-align: left;">అసలే ఎండని ఆరాటం మాది..ఆగని ఉప్పెనల పొంగే పోరాటం మాది..</div><div style="text-align: left;">తెల్లోడి తోలు తీసి..నవాబుని ఉరికించిన ఈ ఉద్యమానికి మీరెంత ..మీ శక్తెంత..</div><div style="text-align: left;">మరొక స్వతంత్ర పోరాటమనుకుంటే..</div><div style="text-align: left;">ఇంకొక నవాబు దిగాడనుకుంటే..</div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">అన్నా అని అన్న గలమే..ఏరా అని &nbsp; ఉరుముతుంది..</div></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">నేడు నిజం కానీ కల రేపైనా..నీ ఊపిరి ఆపైనా తల్లి తెలంగాణా సొంత గజ్జే కట్టి ఆడుతుంది..</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-9045545314777454254?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-1502770352593993872010-09-20T21:23:00.000+05:302010-09-20T21:23:57.705+05:30<span style="font-size: large;"></span><span style="font-size: large;">కోట్లమంది కళ్ళకు కనపడుతున్నా..మనిషి కి మనిషి కి&nbsp; మనసు కి మాత్రమె కనిపించే అడ్డుగోడలు..</span><br /><span style="font-size: large;">దేవుడి పూజ లో సైతం "నా" కే పట్టం కడుతూ దేవుడికి అర్థం కాని స్వార్థాన్ని రుచి చూపించే ప్రయత్నాలు ..</span><br /><span style="font-size: large;">మన లో మనం అన్న భావన చనిపోయి శతాబ్దాలయ్యాయి అని వేదం లాంటి చిత్ర సమీక్షల్లో వర్దంతి సందేశాలు..</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">మాటకు ఒకలా మనసుకు మరోలా మనుగడ సాగిస్తున్న మన జనం ..సాయం కావలిసి వచ్చేసరికి మానవత్వం మెదడు లో గంట కొడుతుంది ..మానవ జాతి ఎలా ఉండాలి అని ప్రసంగాలు పర పర పేపర్ల మీదకి పరిగెడతాయి ..పని పూర్తి అయిందా..అంతే..పీచే ముడ్..మళ్ళీ మన ఇరుకు గోడల్లోకి..బందుత్వ బందీఖనాల్లో కి..</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఎక్కడిది స్వార్థం...హీరో ఎలా ఉండాలో కరెక్ట్ గా ఊహిన్చగలిగె మనం..ఆ హీరో లోని మానవత్వం అన్న లక్షణాన్ని ..అందరం మనుషులమే..అన్న ఇంగితాన్ని ఇంజేక్షన్లతో ఇచ్చిన విసర్జిన్చేస్తాం ..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అనంత విశ్వం లో భూమి అణువంత ...ఆ సువిశాల అణువు మీది మానవ సామ్రాజ్యం కణం అంత..ఆ కణానికి సోకిన ఈ స్వార్థం అనే కాన్సెర్ మొదటికే ముప్పు తేకముందే..కనువిప్పు కలిగితే..సృష్టి ని గెలిచేది మనిషి..మరిచాడా..మట్టిలో కలిసెదీ మనిషే..</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">దైవమా..నీ దిక్సూచి ఎటు ?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-150277035259399387?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-8762982632628887182010-08-29T22:33:00.004+05:302011-09-23T11:15:56.478+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong></strong><strong><span style="font-size: large;">వెన్నెల జిలుగులు , చిన్నారి నవ్వులు ,</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">తేనె ధారల జలపాతాలు </span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">అన్నీ కలిపితే తేట తెనుగు పదాలు ..</span></strong><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><strong><span style="font-size: large;">అఖండ భారతావని లో ..అనేక భాషల నడుమ ..సంస్కృతుల నడుమ ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">నన్నయ్య తొలి అక్షరమై ..తిక్కన చెక్కిన చక్కని సాహితి శిల్పమై ..ఎర్రన ఎలుగేతిచాటిన పద్యమై ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">శ్రీనాథుని నోట శృంగార రసమై .పోతన పోతపోసిన భాగవతమై ఇంతింతై వటుడింతై అన్న చందాన</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఛందస్సు చీర తో అలంకరాది ఆడంబరాలతో అలంకరించబడినదిఐ ..అన్య భాషా సామ్రాట్టులు సైతం .</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">జయహో అని ప్రశంసించిన ప్రశస్తమైన పంచదార ధార.. తెలుగు..</span></strong><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><strong><span style="font-size: large;">ప్రభందాలను పాపిట దాచుకుని కావ్య రాశులతో దివ్య అలంకృతమై, కమనీయ కథనాల ..వీనుల విందైన కవనాల ఆభరణాలతో ..యతిప్రాసాది ఆహర్యముతో ..శతాబ్దాల తరబడి చక్కర వానను చిలకరిస్తున్న యశస్వి&nbsp;..నిత్య&nbsp;జవ్వని తెలుగు..</span></strong><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><strong><span style="font-size: large;">మన భాష మనకు ముద్దు&nbsp;..అన్న హద్దు ని దాటి&nbsp;అఖండ&nbsp;&nbsp;దక్షినావని&nbsp;ని ఏలిన ..ఆంధ్ర భోజుని .ఆముక్తమాల్యద కి వామహస్తాన వయ్యారి చిలకై.. అతని రచనల మకుటాన&nbsp;నీలి&nbsp;వజ్రమై వెలుగొందింది. </span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: large;">రాయల గళసీమన రవ్వల పతకమై..భువన విజయ సభన అష్టదిగ్గజాల అభిసారికయై ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">అల్లసాని వారి జిగిబిగి ని నింపుకుని ...ధూర్జటి వారి ధీరో ధాత్త ధవళ కాంతులు ప్రసరింపచేస్తూ ..తెనాలి రామలింగడి&nbsp;తికమకను చతురతను చిందిస్తూ ..స్వర్ణయుగాన్ని లిఖించింది ..కదళీఫలపాక &nbsp;సమాన కావ్య కన్య ..ఆమెపేరు తెలుగు.. </span></strong><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><strong><span style="font-size: large;">కాల గమనాన గ్రాంధిక అంతః&nbsp;పురాన్ని&nbsp;విడిచి&nbsp; వ్యావహారిక వస్త్రధారణ తో&nbsp;జనాల&nbsp;&nbsp;నడుమకు చిటికెన వేలు ను పట్టుకుని తెలుగుని నడిపించిన సాహసి ..</span></strong><br /><div style="text-align: left;"><strong><span style="font-size: large;">తెలుగు అమ్మ అయితే ..మనం మామా&nbsp; అని పిలుచుకోదగిన..మాతృభాషాదాహార్తి&nbsp;&nbsp;గిడుగు రామమూర్తి ..</span></strong></div><br /><strong><span style="font-size: large;">గ్రంధాలయాల చీకటిన మ్రగ్గిన ఆంధ్రభాషను అందరి నాలుకల మీద నాట్యం చేయించిన భగీరథ సమాన గిడుగు వారి జన్మ దినమే నేటి మన తెలుగు&nbsp;భాషా&nbsp;దినోత్సవం ..</span></strong><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><strong><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">తెలుగు వెలుగులు మరింత ప్రజ్వలితం అవుకాక.. </span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">గిడుగు వారి ఆశ కాలచక్ర అడుగడుగునా&nbsp; ప్రతిఫలించు గాక </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-876298263262888718?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-77144165879603510052010-08-27T17:36:00.004+05:302010-08-27T18:55:43.565+05:30<span style="font-size: large;"><b>వెన్నెల అంతా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తుంది..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>తన గురించి తపించే కవులు కలువలు కనిపించటం లేదని..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>వేదన వికటాట్టహాసం చేస్తుంది..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>తను కొలువు కాని కన్నులు లేవని..తను ఆక్రమించని హృదయ సామ్రాజ్యాలు లేవని..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b> </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఒకప్పుడు పచ్చని చేలవెంట నా సిరా ప్రవహించేది</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ప్రకృతి చీర అంచు మీద నా మనసు ముగ్గయ్యేది</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;కలం నా చేయి ని పట్టుకుని కలల&nbsp; తీరాలకు తీసుకెళ్ళేది</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఆవేశం పలకరించినపుడు శ్రీ శ్రీ వారి ఇంటివైపు పరిగేట్టేది ..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;కనుపాప కమిలిన నరాల ఒత్తిడి లో</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;నన్ను నేను పూర్తిగా తాకట్టు పెట్టుకుని</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;నెలాఖరుకి ఊగె నాలుగు పచ్చ కాగితాలకు</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>మారు మాట్లాడకుండా తెల్లోడికి&nbsp; తలప్పిగించేస్తున్నా..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;రేపనేది రాయల కాలం కాకపోతుందా అని ఆశ</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఆశ కైనా అంతు ఉండాలి రా అని అంతరాత్మ ప్రభోధ </b></span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఎర్రబడ్డ మెదడు లోంచి&nbsp;</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఏవో సన్నని మూలుగు లు ..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>పదకొండో అవతారం కోసం పడిగాపులు..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="cssButtonOuter"><div class="cssButtonMiddle"><div class="cssButtonInner"><span style="font-size: large;"><a class="cssButton" href="javascript:void(0)" id="publishButton" onclick="if (this.className.indexOf(&quot;ubtn-disabled&quot;) == -1) {var e = document['postingForm'].publish;(e.length) ? e[0].click() : e.click(); if (window.event) window.event.cancelBubble = true; return false;}" target=""></a></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-7714416587960351005?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-23450262084909130102010-08-27T16:46:00.002+05:302010-08-27T16:48:25.537+05:30<div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">అప్పుడెప్పుడో ..అంటే ఓ ఆరు గంటల క్రితం ..తెలుగు టపాలు టప టపా తిరగేస్తున్న నాకు నేను కుడా మేథావి ననే అబద్దం గుర్తొచ్చింది ..గుర్తోచ్చాక ఏ పార్టీ&nbsp; పోటి చేయకుండా ఉంటుంది..నేను మాత్రం ఎందుకు ఆగాలి అని కవితలనే కథగా మార్చేస్తే పోలా అనే పొగరు తో వగరు గా ఉన్నా ఉసిరి కాయను ఉసేసి ..విసురు గా ఒక వైట్ పేజి ని అందుకున్నాను.. రాయడానికి ఏదో తక్కువైందని ఒక పావుగంట పాటు నా మేథావి బుర్రతో ఆలోచిస్తే అపుడర్తమైంది..నేనొక కొత్త విషయాన్ని కనుక్కున్నా అని ...అదేంటో తెల్సుకోవాలని..మీకు..సాటి తెలుగు వాడిగా మీరు నా గురించి గర్వపడాలని కేవలం మీకు మాత్రమె చెప్తున్నా.. రాయటానికి కావాల్సింది..అతి ముఖ్యమైంది ..పేపరు ఆ తర్వాత మాములు అతి ముఖ్యమైంది పెన్ను..కలము..తమిళ్లో ఏమంటారో తెలీదు..</span></b></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">సరే ఇలా న్యూటన్ పాత్ర నుంచి బయట కి వచ్చి..నేను మళ్ళీ ముళ్ళపూడి బాపు ని అయ్యాను..(నా ఫీలింగ్ మరి )..అయ్యానా..ఇక ఆగకుండా.. రాయడం మొదలెట్టా ..ఓం అని..మొదలెట్టడం ఇంత వీజియా అని అపుడర్థమయింది ..వెంటనే అలిసిపోయా అన్న విషయం అత్యవసర పరిస్థితి (మీరు నేను బాత్ రూం.. ఫ్రెష్ రూం గట్రా అనుకుంటున్నట్టఐతే ..కంగ్రాట్స్..మీరు కూడా నా లానే మేథావి అన్న మాట..).తో తెలియ చేసింది.. ప్రకృతి నా ప్రతిభ కు ఇంతలా మురిసిపోతుంటే ఎం చేస్తాం అని..విజయ గర్వం తో లేచాను..</span></b></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;">అదేంటో బయటకి వచ్చాక చూసానా అక్కడ చిందరవందర గా పేజీలు&nbsp; ..పెన్ను ..బాగా నలిగిపొఇన దిండు కనపడ్డాయి..చ అసలేవరోచ్చారు నా రూం కి..ఈ ఓం ఏంటి పేపర్ల మీద&nbsp; అని విసుక్కుంటూ రూం ని క్లీన్ చేస్కొని..ఎం చక్క&nbsp; టి వి చూడటం లో మునిగిపోయాను.. అన్నట్టు ఈ రోజు తేజ సెకండ్ షో లో ఏ సినిమా ?</span></b></div><div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b><span style="font-size: small;"><br /></span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-2345026208490913010?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-55068800442314267812010-08-16T16:57:00.003+05:302010-08-16T17:03:28.270+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/TGkh42L8ndI/AAAAAAAAALU/d9gK8tF8H8M/s1600/telugu-velugu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180" src="http://3.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/TGkh42L8ndI/AAAAAAAAALU/d9gK8tF8H8M/s320/telugu-velugu.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">కృష్ణదేవరాయ కీర్తించిన తెలుగు సోయగానికి</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;"> ఘన గాన గండపేరుండం తో కొత్త సొబగులు దిద్దిన శ్రీరామచంద్ర</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">దేశ నుదుటిన స్వతంత్ర దినోత్సవ వేళ</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;"> తెలుగు కుంకుమ అద్దిన అద్దంకి పాటల ప్రతిభా&nbsp; పాటవ నవ తరంగమా ..</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">వర్థిల్లు వర్థిల్లు ..నిండు నూరేళ్ళు ...</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">తెలుగు తోటలో పూయాలి నీ రాగాల కనకాంబరాలు..</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">అరవమైన అది కన్నడమైనా&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">మళయాళ మొదలైన మన ద్రవిడమేదైనా..</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">ఉత్తరాది వారికది ఈసడింపు..</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">ఈ విజయమ్ముతో కలుగు కొంతైనా కనువిప్పు .</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">తెనుగంటే రుద్రమ్మ తెగింపు కొంత&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">తెనుగంటే తిక్కన్న తీపి మరికొంత&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">తెనుగంటే తేనేధారల కుండపోత&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">తెనుగు వెలుగులకు మొక్కే రాజులే ,మనమెంత?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">&nbsp;గానమ్ము కాదది సమ్మోహనాస్త్రం&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">దిగ్గజమ్ములు సైతం&nbsp; దిగ్భ్రాంతి చెందిన గాంధర్వ రమ్యం</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">అహరహం శ్రమించు తరగని తపన నిధుల రాగ సంద్రం&nbsp;&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">ఎన్నేళ్ళ ఎన్నాళ్ళ తెలుగు చూపులు వేచిన ఉషోదయం</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">నీ పాట మోగాలి&nbsp; మాగాణి మురవంగా&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">నీ రాగం కదలాలి పైరుపాపల కలవంగా&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">నీ గానం కురవాలి దేశ నేలపై తెలుగు గంగగా </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">నీ భవితమ్ము విరియాలి&nbsp; మరో బాలు వై వెలగ&nbsp;</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-5506880044231426781?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-5091330770422208412010-07-28T21:48:00.004+05:302010-07-28T22:02:33.565+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/TFBYFt6NUoI/AAAAAAAAALI/YzpRs55XdGw/s1600/me.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/TFBYFt6NUoI/AAAAAAAAALI/YzpRs55XdGw/s320/me.png" /></a></b></div><b>&nbsp; </b><br /><b><span style="font-size: large;">నేడనేది ప్రశ్నార్థకం అయినపుడు నేను ఏ ప్రాంతానికి చెందినవాడినో ఎలా చెప్పాలి ?</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">పురిటి లో పిల్లల ఉనికే సమాధానం లేని సమస్య అయినపుడు నేను ఎక్కడ పుట్టానో ఎలా గుర్తుంచుకోవాలి ?</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"></span></b><br /><b><span style="font-size: large;"> </span></b><br /><b><span style="font-size: large;">&nbsp;మాతృదేవతలనే మహామ్మరులు కాటేస్తుంటే మనిషి గా నేనేంటో రేపటికి ఏం తెలియచేయాలి ?</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"> </span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రజల ఆస్తులు పదవుల్లో ఉన్న పెద్దలు పంచుకుంటుంటే పసి పిల్లల కళ్ళ లోకి నేరుగా ఎలా చూడాలి?</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"> </span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రశ్నలే ఊపిరి తో పాటు నన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తుంటే సమాధానాన్ని అన్వేషించే అంతర్నేత్రం ఎలా తెరుచుకోవాలి ?</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"> </span></b><br /><b><span style="font-size: large;">మన స్వార్థం మానవాళి అర్థాన్నే మింగే ప్రయత్నం చేస్తుంటే అసలు రేపటి గురించి నేను ఎందుకు ఆలోచించాలి ?</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">అన్ని ప్రశ్నలే ...</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ఆనందాన్ని అందివ్వాల్సిన మనం...ఖాలీ చేసిన గనులు ...కబ్జా చేయగా మిగిలిన భూమిని&nbsp; బహుమతి గా భావి తరాలకిద్దాం..!</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ఒజోనే లేని వాతావరణాన్ని ..మాస్కులతో బయటికేల్లె పరిస్తితులను ప్రశాంతం గా వదిలేల్దాం ...మనం పయనిద్దాం.. </span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">మన నుంచి నా కి...</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">మనస్సాక్షి నుంచి లాభాపేక్ష లో కి</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రశాంతత నుంచి యుగాంతం లోకి..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">శుభ ప్రయాణ ప్రాప్తిరస్తు...!&nbsp;</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-509133077042220841?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-46715930668326673622010-05-08T22:04:00.004+05:302010-08-13T20:40:50.155+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/S-WThy2VLKI/AAAAAAAAALA/36EB6-y3Gfo/s1600/MotherBaby1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/S-WThy2VLKI/AAAAAAAAALA/36EB6-y3Gfo/s320/MotherBaby1.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: large;"><b>అమ్మ..</b></span></div><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>రెండక్షరాల ప్రేమను పూర్తిగా నిర్వచించే పదం..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>పెదాల కలయికలో జనించే ఈ పదం విన్నపుడల్లా జనని కై నా చేతులు కలుస్తూనే ఉంటాయి.</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>నమస్కారమే కృతజ్ఞ్యత కు తార్కాణమైతే ఆజన్మాంతం అమ్మ కై నా చేతులు విడివడవు.</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ప్రాణాన్ని పంచి పేగు ని తెంచి తను పునర్న్జన్మ ఎత్తి మనకు ఈ లోకాన్ని చూపే ఆ మాతృ మూర్తి మమత కు మరేది లేదు సాటి.</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>కన్న వారిని కంటికి రెప్పల కాపాడే ఆ చల్లని స్పర్శ ఉన్నంత కాలం లోకం లో సమస్యేలేవి మనల్ని తాకవు.</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ప్రపంచం తలనొప్పి గ అనిపిస్తున్నపుడు ..పరిగెత్తుకుంటూ అమ్మ ఒడిలో చేరు.. ప్రశాంతత నిను వెతుక్కుంటూ వస్తుంది.</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>మొదటి సరిగా&nbsp; తెలుగు భాష చిన్నదేమో. అనిపిస్తుంది..అమ్మ ని వర్ణించటానికి</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఐనా అమ్మే విశ్వజనీనమైన్పుడు&nbsp; ఏ భాష ఐనా సరిపోదేమో.</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>దేవుడు లేడనే వాడు కూడా తలవంచి నమస్కరించే&nbsp; దేవత ..తల్లి !</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-4671593066832667362?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-64714861974818519852010-05-03T22:54:00.007+05:302010-08-13T20:41:35.108+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/S-P62PQbHvI/AAAAAAAAAKw/qmx6pNvMiSY/s1600/untitled.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/S-P62PQbHvI/AAAAAAAAAKw/qmx6pNvMiSY/s320/untitled.JPG" width="275" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><b>నేటి నిజాలన్నీ రేపటికి సత్య దూరమవ్వచ్చు..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>నీలాకాశాన్ని కారు మేఘాలు అలుముకోవచ్చు ..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>మల్లె తెల్లదనం మాపటికి వాడిపోవచ్చు ..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>గగనాన్ని వదిలిన జలరాశి జనని అవని ని చేరేలోగా&nbsp; ఆమ్లక్షారాది గా మారొచ్చు..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><br /><b></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>స్వచ్చత అనేది మచ్చుకు కూడా లేదని చింతిచే క్షణం లో...</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఒక్కసారి..&nbsp; </b></span><br /><span style="font-size: large;"> <b></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>బొండు మల్లెలు విరజిమ్మే బోసి నవ్వు ని</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>చల్లని వెన్నెల ని&nbsp;పంచె&nbsp;చిన్ని&nbsp;కళ్ళని</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>చూడండి..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>కాంక్రీటు వనం లో పచ్చని&nbsp;&nbsp;పల్లె చేలు&nbsp;&nbsp;దర్శనమిస్తుంది,,</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>రణగొణ ధ్వనుల మద్య&nbsp; కృష్ణశాస్త్రి&nbsp; పద్యం పాడుతుంది </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>మానవత్వం తత్వమంటే ఏంటో సోక్రటీసు సుప్రభాతం లా చేప్తున్నటు ఉంటుంది..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><br /><b></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>పసి మనసు కి పరాయి వాళ్ళ మీద పడే ఈర్ష్య తెలీదు.. పైకెత్తి ఆడిస్తే ప్రశాంతంగ నవ్వటం తప్ప..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>ఆ చిట్టి చేతికి మనిషిని మనిషే ఎలా సమాది చేస్తున్నాడో తెలీదు..అంతా నా వారే అనుకోని చేయి అందివ్వటం తప్ప..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><br /><b></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>సృష్టి లో నిర్మలత్వం ఎక్కడో లేదు..చిట్టి చిట్టి చిన్నారుల మనస్సులో&nbsp;ఉందని..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>మట్టి తగిలినా మలినమవని...</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>మబ్బు కమ్మినా చీకటి కాని ..ఆ అమాయకత్వం ..&nbsp; </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>సరిగా నను గమనిస్తే యావత్ ప్రపంచం ప్రశాంతం గా ఉండవచ్చని సందేశం ఇస్తున్నట్టు ఒక భ్రమ.. </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>కాదు..ఆ దేవుడే మనల్ని మారమని ఈ చిన్నారుల ద్వారా మనకిచ్చే ఆదేశమేమో..</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b>అపుడే కరిగిన మంచు బిందువు లాంటి ఆ పవిత్ర పాద స్పర్శ నాకైతే ఏదో చెప్తున్నట్టు వింత భావన.!</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-6471486197481851985?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-54472007928597082472010-03-08T21:27:00.007+05:302010-08-13T20:42:46.194+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/S-WJliYsABI/AAAAAAAAAK4/kyjBBYlhWfs/s1600/mother-and-child.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_-YfIZOTflgY/S-WJliYsABI/AAAAAAAAAK4/kyjBBYlhWfs/s320/mother-and-child.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><b><span style="font-size: large;">స్త్రీ..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">సృష్టి ని గర్భాన మోస్తున్న విశ్వ మూర్తి వి నువ్వు..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రేమ వృష్టి కి అంకురార్పణ చేసిన శ్యామ జలధి వి నువ్వు..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రాణ ప్రయాణం కాల ప్రవాహం లో అనంత గీతం లా శ్రావ్యం గ సాగటానికి ఆది వి నువ్వు..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">త్రిమూర్తులను పంచ భూతాల లక్షణాలను నింపుకున్న నడిచే జగానివి నువ్వు..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రేమ ను ప్రాణాన్ని పంచటానికి దైవం నిర్దేశించుకున్న దిక్సూచి నువ్వు..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">నీ చూపు కుసుమ సున్నితమైతే మమత జనితమే..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">నీ రూపు ఆగ్రహ ఉగ్రమైతే&nbsp; వినాశ విన్యాసమే..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">&nbsp;సౌందర్యమన్న పదానికి అర్థం నువ్వు..సౌకుమర్యానికి నిర్వచనం నువ్వు..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">నువ్వు నీ నవ్వు లేని లోకం శోకమే..</span></b><br /><br /><b><span style="font-size: large;">అవతారాలు దేవునికి కాదు నీకు ..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">పాపాయి నుంచి పడుచుకి..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">పడతి నుంచి మహిళకు,..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">మాత్రు మూర్తి నుంచి మమతా దీప్తి..కి..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ప్రౌడ కాంతి నుంచి ముత్తైదువ ముగ్దత్వానికి..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">పెద్దతనపు ఆరింద నుంచి జీవిత సారహితమైన అమ్మమ్మ కి ..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">నీ గమనమే.. లోక ప్రయాణం..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">నీ లాంటి అద్భుతాన్ని నీవే సృష్టించగల&nbsp; అద్వీతియం..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">అమ్మ అన్న ఒక్క పిలుపు చాలు..నిన్ను గౌరవించటానికి ..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">అందం అన్న ఒక్క పదం చాలు నిన్ను నిర్వచించటానికి ..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ఆనందం అన్న ఒక్క భావం చాలు నీ అనుభూతి ని చెప్పటానికి ..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">సర్వం అన్న ఒకే ఒక్క మాట చాలు నిన్ను పోల్చటానికి..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">అధికారం మాదే అని మగ మీసం మురవటానికే నీ మౌనం..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">కావాలనుకుంటే అది నీకు&nbsp; కరతామలకం..అత్త్యంత సునాయాసం</span></b><br /><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ఓ &nbsp; &nbsp; స్త్రీ .. నీకు ధరణి &nbsp; దృక్ సహిత శిరో వందనం..</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">ఇంతకన్నాఏమీ చేయలేని..మీ రుణాన్ని తీర్చలేని...</span></b><br /><b><span style="font-size: large;">వ్యాఘ్ర ముఖ మేష గాంభీర్య ధారులం !!</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-5447200792859708247?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-21589733822536194042010-02-14T03:14:00.003+05:302010-02-14T03:18:48.945+05:30<strong><span style="font-size: large;">ప్రేమ అంటే నమ్మకం అని అమ్మ మొదటి సారి నాన్నని చుపించినపుడు</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">అదే&nbsp; అమ్మ తనని ఎత్తుకుని ఎగరేస్తున్నపుడు </span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">చిన్నారికి తెలుస్తుంది...మనసు లో ఆ మమత పుష్పం వికసిస్తుంది</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">తన చదువు కి తల్లితండ్రుల తపనని చూసో ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">తనకై వాళ్ళ కష్టాలను చూసో ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఆ పుష్పం మరింతగా పరిమళిస్తుంది ప్రేమతో..</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">కాని సంవత్సరానికి ఒక్క రోజు వచ్చే ప్రేమికుల దినోత్సవం నాడు </span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">అదే మనసు అదే పువ్వుని వేరొకరి చేతి కి ఇవ్వడానికి</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఆశ పడుతుంది..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">కొన్ని సార్లు ప్రేమ రుచి చూపినందుకు కన్న వాళ్ళనే కాదనేందుకు కూడా సిద్దపడుతుంది .\</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ప్రేమ అనేది ఇచి పుచుకునేది అని మనసు తెల్సుకునే సరికి పాపం కన్న వారికి ఇవ్వడానికి ఏమీ మిగలదు</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఇవ్వడానికి మన మనసే మన దగ్గర ఉండదు..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">అది తోడు కై జత గ బతికే నీడకై గూగుల్ నీ కుడా వదలకుండా సెర్చ్ చేస్తుంటుంది..</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఈ వయసు కి మన కు తోడు అవసరమే.. వెతకడం కుడా సహజమే.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఎందుకంటే తుమ్మెద పుష్పాన్ని తాకినపుడే సృష్టి గెలిచినట్టు !!</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">కాని అదే ప్రేమ మన జన్మ కి కారణమైన వాళ్ళ మీద కాస్త చూపించడమే మనం మరిచిపొఇన్ది.</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">మనకు ప్రేమ పంచె వారికి వెతకటం లో మన ప్రేమ పంచాల్సిన వాళ్ళను దూరం చేసుకుంటున్నాం ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ప్రేమ కు అర్థం చుఉపిన వారికి ప్రేమ కు నెలవైన ఈ రోజున ఒక రోజా ఇస్తే వాళ్ళు పులకరిస్తారని విస్మరించాం..</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ప్రేమ అంటే విశ్వజనీనమైనదని అనడానికి జనని చూపే ప్రేమే ఆది కాబోలు..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">అందుకే ప్రేమ మయం ఐన జగతిలో ప్రేమ అంటే కేవలం యువత కలలు కనే కవితలు రాసే ప్రేమే కాదు...</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">మన మీద మమకారం చూపే ప్రతీ మనసు లో ఉన్నది ప్రేమే..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">మనకై తపించే ప్రతీ స్పర్శ లో ఉన్నది ప్రేమే..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ప్రేమ కి పునాది నమ్మకం అయినపుడు నమ్మకానికి&nbsp;&nbsp;నెలవైన అమ్మ ప్రేమని మించినది ఏది లేదని నా నమ్మకం,,</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">కనీసం నా మనసు ఒక తోడు కోసం వెతకనంత వరకు నా నమ్మకానికి తిరుగు లేదు ..</span></strong><br /><strong><span style="font-size: large;">ఆ తర్వాత నాకు నమ్మకం లేదు..ఎందుకంటే నేను ఈ కాలపు యువకున్నే కాబట్టి..</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-2158973382253619404?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-3365690022696930552009-11-04T21:44:00.004+05:302009-11-04T21:49:00.603+05:30<div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">తపన తో రగిలిన మది గగనం లో ..విరిసిన వేకువ వే&nbsp; నీవా</span></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">వెన్నెల వర్షపు తొలి చినుకులతో..&nbsp; తడిపిన&nbsp; పున్నమి జాబిలివా..</span></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">&nbsp;నా అన్న పిలుపు కై నే తీసిన పరుగిక చాలని..</span></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">నీవే నేనని తెలిసిన క్షణమే జన్మించానే ..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">కల కాదని ఇది నిజమని. మనసoటూ ఉంటె ..</span></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">కల ఐతే మనగలనా..మరుక్షణమే మరణించనా,..</span></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">వణికించిన శిశిరపు తొలి చలి లో..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">నీ తలపే.. వెచ్చని&nbsp; ఆవిరిగా ..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">ఉడికించే వేసవి మంటలలో ..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">నీ చూపే చల్లని.తెమ్మెరలా .</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">క్షణమొక యుగముగా సాగిన జేవిత పయనం లో..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">యుగమైన క్షణమే లే నీ తోడుగా ఇక గమనం లో..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">నీ మాటే లేకుంటే చీకటి లే నేనంత ..</span></b><br /><b><br /></b><br /></div><div style="font-family: inherit;"><b><span style="font-size: large;">నీ స్పర్శే&nbsp; తగిలిందే&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-size: large;">సూర్యుడినే </span><span style="font-size: large;">అయ్యానే..&nbsp;</span></b> <br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-336569002269693055?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-10562690023744078592009-09-05T11:00:00.000+05:302009-09-08T21:46:21.676+05:30<b></b><b><span style="font-size: 130%;">వెన్నెల వెళ్లిపోయినపుడు ,వేదన వీడని నీడ అయినపుడు..</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">వేకువలా , చీకటి లో చిరు దీపం లా నీ చిరునవ్వు!!<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">విజయం వెక్కిరించినపుడు,ప్రయత్నాలన్నీ ఎండమావులే ఐనపుడు..<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">ఎద లో ఆత్మ విశ్వాసం నిండేలా,ఎడారిలో చిరు జల్లులా మళ్ళీ నీ చిరునవ్వు!!<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">తెగుతున్న దారాల్లా ఆశ సన్నగిల్లినపుడు,ఉషస్సు లేని ఉదయం లా జీవితం మారుతుందనిపిస్తున్నపుడు..<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">మళ్ళీ ..నిస్తేజాన్ని కరిగిస్తూ,కొత్త శ్వాస ను నింపుతూ,భగవద్గీత లా నీ నవ్వు!!<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">ప్రపంచమంతా పనికిరానిదని, పంకిలమైనదని పరి పరి విధాల పరితపిస్తుంటే</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">పవిత్రంగా, పద్మ పత్రం మీద నీటి బిందువులా పల్లవిస్తూ నీ నవ్వు!!</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">ఎడతెరపని తుఫానుని ఆపుతూ స్వచ్చం గా ఉదయిస్తున్న బాల భానుని ప్రశాంతత తో</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">రణగొణ ధ్వనుల మద్య షెహనాయి, నాదస్వరం ల శ్రావ్యత తో</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">తటాక మధ్యమున తలెత్తి నిలుచున్న తామర సౌందర్యం తో </span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">బీడు బారిన భూమి భాదంతా తీరేలా తాకిన తొలకరి ఆప్యాయత తో ...నన్ను మార్చే నీ నవ్వు!!</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">నేనేంటో నాకే తెలీనపుడు.. నువ్వే నేననిపించేల ..నా ప్రస్థానాన్ని నా గమ్యాన్ని నాకు చూపించి<br />నడిపించే నా అంతరాత్మలా ..<br />నాకే తెలీని నా శక్తిని సరికొత్తగా పరిచయం చేసే చల్లని నీ నవ్వు..నువ్వు!!</span><span style="font-size: 130%;"><br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">కాళ్ళ కింద నేల కదిలిపోతున్నా..నిన్న ,రేపు నన్ను వదిలిపోతున్నా...నువ్వు నీ చిరునవ్వు ఇవి చాలు నా ఈ నేటికి ...<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">చెప్పాలంటే కరిగిపోకుంటే... ఈ క్షణానికి!!</span></b><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><b><br /></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-1056269002374407859?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-13825898718758124122009-06-18T15:11:00.000+05:302009-09-08T21:48:35.559+05:30<span style="font-size: large;">ఆకాశం సూర్యోదయం వెన్నెల తొలకరి ...ఇలా ఎన్నో తెనెలూరే తెలుగు మాటలు విని ఎన్నో జన్మలైనట్టుంది..</span><br /><span style="font-size: large;">ఆగని ఉరుకుల </span><span style="font-size: large;">పరుగులతో.. అలసట నిండిన రోజులతో </span><br /><span style="font-size: large;">కనురెప్పలు బతిమాలుకునే పని ఒత్తిడి లో</span><br /><span style="font-size: large;">పచ్చని రంగు కాగితాల పాకులాటల ముందు కలలు కవితలు ఆనందాలు అనుభూతులు అన్నీ పరాయి అయ్యాయి..బరువు అయ్యాయి..</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">చిన్నప్పుడు చందమామ ను చూపి గోరుముద్దలు పెట్టిన తల్లులను గూగుల్ లో వెతికినా ఇప్పుడు కనపడరు..</span><br /><span style="font-size: large;">పాదాలకు పారాణి తో పైర గాలికి వంత పాడే పావడ తో పరిగెత్తే పదహారేళ్ళ అందాలన్నీ ఎప్పుడో జీన్స్ టీ షర్ట్స్ తో జట్టు కట్టాయి</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">తెలుగు వాళ్ళం తెలుగు లో నే మాట్లాడుకుందాం అని తెగ దంచే వాళ్ళే తెలుగు తెలీనట్టు మాట్లాడటం నేడు చాలా సాధారణం.</span><br /><span style="font-size: large;">మనం తెలుగు వాళ్ళం అని గుర్తు చేస్తేనే తప్ప తెలుగు మాట్లాడని మన దౌర్భాగ్యానికి మనం కాస్తైన సిగ్గు పడం ..మమ్మీనే ముద్దని అమ్మని మారుస్తాం...నాన్న వద్దని డాడి తో మురుస్తాం...</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">కంప్యూటర్లు తప్ప కమ్మనైన కోకిల గానం తెలీని మనం</span><br /><span style="font-size: large;">వెబ్ ప్రపంచం తప్ప వెన్నెల వెలుగులను చూడని మనమా</span><br /><span style="font-size: large;">మన ఘనమైన గతాన్ని భవితవ్యానికి మోసుకేల్లేది..</span><br /><span style="font-size: large;">మన వారసులకి ఇచ్చేది ...</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ప్రశ్నించుకుంటే నే పరిస్తితి కాస్తైన మారేది...</span><br /><span style="font-size: large;">మార్పు మొదలైతే నే మన ఉనికి భవితవ్యానికి తెలిసేది..</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">తెలుగు భాష ఒకప్పుడు దివ్యం గా వెలిగేది అని రేపు చెప్పుకునే రోజు రాకూడదనే ఈ ప్రయత్నం..</span><br /><span style="font-size: large;">మా తెలుగు తల్లి కి మల్లెపూదండ !!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-1382589871875812412?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-84277674669204554562008-04-21T22:28:00.000+05:302008-04-21T22:46:22.030+05:30<span style="font-size:130%;"></span><br /><p><span style="font-size:130%;">ఏకం లోకం </span></p><p><span style="font-size:130%;">అనేకం ,మనస్తత్వ తత్త్వం .</span></p><p><span style="font-size:130%;">దిత్వం ఆత్మస్వరూపం </span></p><p><span style="font-size:130%;">అద్వీతీయం పరమాత్మ సృష్టి సత్యం .</span></p><p><span style="font-size:130%;">శక్తి రూప త్రయం ,</span></p><p><span style="font-size:130%;"><span class="">జాగృత జగత్</span> జీవం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">చతురానన కర్తవ్యమ్ ,</span></p><p><span style="font-size:130%;">చైతన్య సృజన నిత్యం .</span></p><p><span style="font-size:130%;">పంచేద్రేయాల సమాహారం ,</span></p><p><span style="font-size:130%;">ప్రపంచ సుఖాల సమరం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">షడ్రుచులమయం జీవితం ,</span></p><p><span style="font-size:130%;">శోభాయమానం నిత్యోదయం .</span></p><p><span style="font-size:130%;">సప్తవర్ణ రంజితం సృష్టివిన్యాసం,</span></p><p><span style="font-size:130%;">ఏకమే ఫలం ఆనందం సన్యాసం .</span></p><p><span style="font-size:130%;">అష్టదిక్కుల అద్భుత అలంకారం ,</span></p><p><span style="font-size:130%;">నష్టలాభాలతో నిత్యం జీవిత రణం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">నవరస భరితం నటనం ,</span></p><p><span style="font-size:130%;">నిత్యం పాత్రదారులం మనం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">దశావతారాల దైవోద్దేశం,</span></p><p><span style="font-size:130%;">లోకోద్దరనే ఏకైక లక్ష్యం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">ఇది సత్యం ..నిత్య నవ్యం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">మనఃశాంతే ,మనిషికి శాశ్వతం.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-8427767466920455456?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-47133261018528494282008-04-21T21:52:00.000+05:302008-04-21T22:28:25.723+05:30<span style="font-size:130%;">కనుపాప లోపలివైపు </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">కన్నీళ్ళలో కొలువైనావ్ ..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కొలను లో తామర లా!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">గుండె గుడి ని నీ పిలుపు గంటలతో</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని సార్లు మ్రోగించానో ..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కోవేలలోని నీవు కరుణ కు బదులు </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నిప్పులు కురిపించావ్..!!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">హృదయంలో మంటను నిత్యం భరిస్తూ</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కన్నీళ్ళతో చల్లర్చాలని యత్నిస్తూ ,నిట్తూర్స్తూ,</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కోట్ల న్యురాన్ల మెదడు లో </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">విద్యుదగాత శక్తిలా తట్టుకోలేని భాదతో </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నరాల సంఘర్షణలో ,</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">నేత్తుటి ని నీరు కాదు,కన్నీరు గా చేస్తూనే ఉన్నా!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ప్రతీ కన్నీటి బొట్టులో నీ రూపం కనపడుతుంటే <span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ సౌందర్య వీక్షణ కి </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">క్షణ క్షణం కళ్లు వర్షిస్తూనే ఉన్నాయి!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కంటి కెదురుగా లేవని నీవు కాదు,</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కన్నీళ్ళని కరిగి కళ్లు ఎడారిలా ఎండుతాఎమో అని భాద!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">తపన నా కోసం కాదు,</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కన్నీళ్ళలో నీ రూపం కోసం !!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-4713326101852849428?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-34356671552558888182008-04-08T17:38:00.000+05:302008-04-08T18:19:52.852+05:30<span style="font-size:130%;">మనసు మల్లెల పరిమళాన్ని ఆస్వాదిస్తుందా ..? </span><br /><span style="font-size:130%;"><span class="">ప్రశ్న</span> మనసు ని కాదు నీ కనురెప్పలనడుగు, </span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""><span class="">అవి</span> హాయిగా మూ</span>సుకుంటూ నీకు సమాదానమిస్తాయి!<br /><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;">అందం అన్నమాటకు ఆకారం ఉందా ?<br /><span class="">జవాబుకై</span> నీ గుండె తలుపు ని తట్టు ,<br /><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class="">మది</span> కోవెల లో కొలువున్న రూపం దర్శనమిస్తుంది!! </span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span class="">మోహం కలవని ...చూపుల దాహం తీరని ప్రక్రియను ఏమనాలి??</span><br /><br /><span class=""><span class="">ప్రేమ</span> అన్న పదమే మీ ప్రత్యుత్తరమైతే నా మనసు మరి కాదనలేకపోతుంది..!</span><br /><br /><span class="">కనుల ముందర కమనీయ సృష్టి, అందాల విందుని వడ్డిస్తున్నా..</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span class="">మనసు</span> తన అంతః నేత్రం తో ఏదో సౌందర్య పానం చేస్తుంది.</span><br /><span class=""><span class=""></span></span><br /><span class="">ఆకర్షణ అలలను దాటితే ప్రేమ సంద్రం శాంతం గా ఆహ్వానిస్తుంది.</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span class="">సరదా</span> అని అనుకోకుండా<span class=""> అయినా పడిపోతే భాధల అగాదాలకు బలైపోతావ్.</span></span><br /><span class=""><span class=""></span></span><span class=""><span class=""></span></span><br /><span class=""><span class="">సదా</span> లక్ష్యమే నిన్ను నిలబెడితే అందాల తీరాన్ని ఆనందాల</span><span class=""> నిధులతో</span><span class=""> చేరతావ్.</span><br /><span class=""><span class=""></span></span><br /><span class="">ప్రేమించడం</span><span class=""> తప్పు కాదేమో..</span><br /><span class=""><span class=""></span></span><br /><span class="">ప్రేమ తప్ప</span><span class=""> జీవితమే లేదంటే...తప్పనక తప్పదు </span><span class="">కదా</span><span class="">!!!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-3435667155255888818?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-71218117051980197952008-02-28T11:00:00.002+05:302008-02-28T11:45:28.278+05:30<span style="font-size:130%;">పొద్దుగాల నుంచి ఏడికుంపటి లెక్క తెగ మరిగింది నేలమ్మ.. </span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><span class="">పోగగొట్టాలు కక్కుతున్ననల్లటి మబ్బులకి సందేలకే నడిరేత్రైనట్టున్నాది </span><br /><br /><span class="">బండ్లు వదిలే ఏడి గాలికి ఉక్కపోస్తున్నట్టు చెట్లు అప్పుడప్పుడు కదుల్తా ఉన్నాయి ...</span><br /><br /><span class="">తడికెల సందుల్లోంచి వచ్చే మసక వెల్తురు లెక్క చంద్రుడు కానోస్తున్నాడు</span><br /><br /><span class="">అక్కడక్కడ దాక్కున్న గాలిని అందుకోవడానికి ముక్కు తెగ ఆయాసపడిపోతాంది ...</span><br /><br /><span class="">ఇంత ఏడి లో కుడా చల్ల గాలి లెక్క పిలిచింది నా మల్లె , మామా అని .</span><br /><span class="">కూడు సల్లార్తాదని దాని యావ ..</span><br /><br /><span class="">అసలు సల్ల బడేన్దుకు ఎక్కడ ఏడి తగ్గిందని...</span><br /><br /><span class="">ఎప్పటిలానే ..మా అమ్మమ్మ సెప్పిన ఎన్నెల కోసం సానా సేపు సూసిన ..</span><br /><br /><span class="">ఉహూ ..ఏదో దేవత శాపం పెట్టినట్టు చంద్రుడు మసకబారిండు..</span><br /><br /><span class="">దేవత కాదేమో ..మా నాయన సేప్పినట్టు గీ మనుషులే నేమో..</span><br /><br /><span class="">మల్లె కి కోపం వస్తాది జల్దేల్లకుంటే...</span><br /><br /><span class="">నా మల్లె ప్రేమనే ఎన్నెల అనుకోవాలేమో నేనిక!!!</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-7121811705198019795?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-61297642143581875692007-12-31T15:29:00.000+05:302008-01-03T19:06:52.378+05:30<div align="left"><span style="font-size:130%;">నిశ్శబ్ద నిశి రాత్రి నుంచి,</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నింగినేలే నెగడు రేడు కి స్వాగత ప్రవచనం పలుకుతూ..<br />అమ్మ ఒడిని తిరిగి చేరుతున్న అలసిన గత వత్సరానికి వీడ్కోలు చెప్తూ..</span><br /><span style="font-size:130%;">బుడి బుడి అడుగులతో వడిగా కదన రంగం లోకి కాలిడింది నవ వత్సరం. ఆశల మలయ సమీరం !!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">బాల భాస్కరాగమానానికి,</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">సాగర కెరటాల అలజడికి </span><span style="font-size:130%;">లేని సంవత్సరాల సందడి ,</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">మనిషికే ఎందుకూ అంటే ఆశ అన్న పదమే సమాధానమౌతుంది !! </span><br /><span style="font-size:130%;"><br />గతాన్ని పునాదిగా ,భవిష్యత్ భవనానికి, నేడు రూపకల్పన చేయటానికి,<br />తనను తాను సరికొత్తగా సమీకరించుకోవడానికి ,సమరానికి సంసిద్దమవటానికి,<br />నరుని ప్రతి సృష్టి --నవ వత్సరమన్న సంరంభ కేళి!<br /><br />హర్షాతిరేకాలను కలిగిస్తుందనేమో..<br /><br />వర్షం అన్న పదానికి మరో అర్థం అయింది సంవత్సరం...!<br /><br />తాజా తేదిలతో ఐనా జీవిత వీణపై సరికొత్త రాగాలు పలకాలని ఆకాంక్షల సమాహారం !!<br /><br />కాలంతో నే కలిసి ప్రయాణం అయినపుడు<br /><br />సమయ సంద్రం లొ ని ఒక్కో అలను తాకి తన్మయించాలనుకొవడం తప్పు కాదెమో!! </span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-6129764214358187569?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-24317528126838975372007-12-13T14:36:00.001+05:302010-08-19T17:16:41.743+05:30<div align="left" style="background-color: black; color: white;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-family: trebuchet ms;">వెన్నెలలు చిమ్మే జాబిలి </span><br /></span><span style="font-size: 130%;"><span style="font-family: trebuchet ms;">వేకువ తొ మాయమౌతుంది<br /><br />వన్నెలు నిండిన అందమూ</span><br /></span><span style="font-size: 130%;"><span style="font-family: trebuchet ms;">వయస్సు తో ప్రయాణిస్తుంది<br /><br />చుట్టూ చీకటిలా అనిపిస్తుంటే </span><br /><span style="font-family: trebuchet ms;">కళ్ళు తెరవాలని అర్థం !</span><br /></span><span style="font-family: trebuchet ms;"><br /><span style="font-size: 130%;">కరగని పర్వతంలా అవరోధం ఉంటె<br />అదే మార్గం మార్చాల్సిన సంధర్భం !!<br /><br />ఏదీ శాశ్వతం కాదు ..అలాగని వైరాగ్యమూ వద్దు!<br /><br />జీవితం అనే రంగుల తెరపై ఎపుడూ మారనది మార్పు ఒక్కటే..<br /><br />నువ్వు చేయాల్సిందల్లా ఆ మార్పు కు నేర్పుగా కూర్పు మాత్రమే!<br /><br /><br />ఎపుడూ ఒకే దిశలో ప్రయాణం చేసేవాడు గమ్యం చేరలేడు !<br /><br />పరిస్థితి ప్రకారం ప్రణాలిక మార్చేవానికి పరాజయం పరిచయం ఉండదు !!</span></span><span style="font-size: 130%;"><br /></span></div><div style="background-color: black; color: white;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-2431752812683897537?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8039836203236517844.post-17965606818294967422007-05-23T14:13:00.000+05:302008-01-03T19:07:34.927+05:30<div align="left"><span style="font-size:130%;">కాలం కొవ్వొత్తిలా కరుగుతూ.....<br /><br />జ్ఞాపకాల వెలుగు పూలను విరబూయిస్తూనే ఉంటుంది!<br /><br />వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే గడిచిన బడిప్రయాణపు పిల్లగాలి చల్లగా పలకరిస్తుoది!!<br />బాల్యం బాగున్నావా అని ఆప్యాయంగా అడుగుతుంది!!!<br /><br />బడి గంటకు భయపడి పరిగె త్తింది జ్ఞాపకమే!<br /><br />బడిని వీడిన చివరిరోజు రాలిన కన్నీరు జ్ఞాపకమే!!<br /><br />మామిడి పండుకై హెడ్ మాస్టర్ తిట్టినప్పుడు,<br /><br />మార్కుల కోసం, ర్యాoకుల కోసం తపన పడినప్పుడు,<br /><br />ఆ బాధ జ్ఞాపకం!<br /><br />ఆ ఆనందమూ జ్ఞాపకం!<br /><br /><br />అల్లరి నిండిన ఆ చల్లని రోజులు స్తబ్ధత కొలువైన నేడుని వెక్కిరిస్తున్నట్టు,<br /><br />ఆశతోనిండిన ఆ చిన్నారి కళ్ళు యాంత్రికమైపొయిన నన్ను చూసి ప్రశ్నిస్తున్నట్టు,<br /><br />అపుడు తెలియని ఆ ఆనందం ఇపుడు గుర్తుకొచ్చి గుండె బరువెక్కినట్టు,<br /><br />ఏదోబాధ , ఏదోఆనందం !!!<br /><br />నా జ్ఞాపకాలలో కొలువున్న మీకు<br />కృతజ్ఞతా కుసుమాలను సమర్పించి ఉడుతాభక్తిని చాటుకోవాలని నా ఈ చిన్నప్రయత్నం !!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8039836203236517844-1796560681829496742?l=pramodayam.blogspot.com' alt='' /></div>pramodhttp://www.blogger.com/profile/05905026055885675179noreply@blogger.com6